قالی سروستان

در قالی سروستان، سروهای متعدد با آرایشی منظم بر زمینه سرخ قرار گرفته‌اند. قامت کشیده این درختان، در میان شاخه‌ها و گل‌های کوچک، نظمی پیوسته ایجاد کرده است. رنگ‌های لاکی، آبی و کرم با تناسبی سنجیده در سراسر طرح تکرار شده‌اند و حاشیه پرنقش، مجموعه سروها را در بر گرفته است.

سرو در هنر ایرانی از دیرباز نشانه پایداری و جاودانگی بوده است. در این قالی، گردآمدن سروهای بسیار در کنار یکدیگر، به زندگی انسان‌ها و پیوندهایی اشاره دارد که سبب تداوم و ماندگاری آنان می‌شود.

سروستان در دو نسخه بزرگ به‌صورت جفت بافته شده است و در کنار آن‌ها، قالی کوچک‌تری با نام «سرود» قرار دارد. این سه اثر به خانواده‌ای تشبیه شده‌اند که فرزند آن، در قامت سرود، نوای جاودانگی را ادامه می‌دهد. قالی حاضر از پشم و پنبه، با خاستگاه هریس و در ابعاد ۲۴۰ × ۲۰۵ سانتی‌متر بافته شده است.